اوج سماع

فرهاد دریا هنرمند مشهور و با افتخار افغانها در طی گفتگو در میان دوستانش در صفحه ای فیسبوک راز جوانی اش را چنین بیان داشته است :

(دوستان هميشه مى پرسند، چه مى كنم كه چنين (به قول آن ها) جوان مانده ام. انسان از سفر عمر گريخته نمى تواند. زود و يا دير، پير شدنى است و پير شدن نيز عيبى ندارد. بين خودما باشد، من هيچ "راز" و هيچ معادله ى ندارم كه بتواند مرا به جوانى جاودانه برساند. فقط اما چند توصيه ى به ظاهر مختصر براى همه، خاصه به جوانان دارم:

حد اقل هفته ى سه تا پنج روز "ورزشِ موثر" كنيد!

به دخانيات، مخدّرات و مشروبات الكلى "نه!" بگوييد! اما روزانه بايد حد اقل سه ليتر "آب صحى" بنوشيد زیرا آب تنها برای رفع تشنگی نیست.....

"كم اما صحى" نوش جان كنيد! به ياد داشته باشيد كه غذاهاى صحى خيلى ارزان تَر از غذاهاى غير صحى است و نان يا غذا، تنها براى سيركردن شكم نيست. اگر فقط يك لقمه نان خشك و چاى شيرين هم روى سفره باشد، از خوردن آن براى خود خاطره بسازيد و كيف كنان، شُكرِ داشتن آن را ادا كنيد!

بى آنكه مريض باشيد، هر شش ماه يكبار معاينات خون و سال يك بار معاينات عمومى انجام دهيد! هزينه ى معاينات خون، در مقايسه با آنچه در مريضى بايد بپردازيد، خيلى ناچيز است!

خواب هاى بزرگ ببينيد!

جوانى را به ديده ى يك "حِس" ببينيد، نه فصلى از عمر!

０) و مهم تَر از همه، "اميد"، "عشق به زندگى"، "مثبت بينى" و "لبخند" را به هيچ صورت از دست ندهيد! هيچ بزرگى، بزرگ به دنيا نيامده است! از افتادن و برخاستن، خيلى زود دلگير و دلشكسته نشويد! هميشه راهى است ... هميشه دَرى است.

آشپزخانه های افغانها بخشی جدایی‌ناپذیر از رسم ریشه‌دار در مهمان‌نوازی آنهاست و اشپزخانه آنها یگانه محل تهیه و پخت غذا های خاص افغانها است؛ زیرا غذا یگانه  ابزاری است برای نشان‌دادن خصلت‌های معنوی و شیوهٔ زندگی مردم و رسم و عنعنات مردمی .

 ویژگی‌های آشپزی در هر منطقه ای از افغانستان بازتاب‌کنندهٔ تنوع جغرافیایی و قومی همان منطقه است و در مجموع با آشپزی آسیای مرکزی، ایران، و پاکستان مشابهت های فراوانی دارد. ترکیب گروه‌های غذایی گوناگون غلات، حبوبات، سبزیها و پروتئینهای گیاهی و حیوانی در همه غذاها دیده می‌شود. نان در شکل‌ها و اندازه‌های مختلف از آرد گندم، جو یا ذرت (جواری) طبخ می‌شود و انواع مختلفی دارد که بر اساس آداب اقوام مختلف متفاوت است و هریک به تناسب و فراخور اقلیم مردم منطقه طبخ می‌شود. انواع نان در افغانستان عبارتند از: نان خاصه، نان چپاتی، نان رُت، نان روغنی، نان اُزبکی، نان تاوگی، نان پرکی و غیره. نان معمولاً بر دیوارهٔ تنور گلی طبخ می گردد.

انواع غذاهای مشهور افغانستانی ها

انواع پلو و چلو:

کابلی پلو: که به آن قابُلی پَلَو هم گفته می شود؛ یکی از انواع پلو مشهور در افغانستان است و تقریباً اکثر کشورهای همسایه با نام آن آشنا هستند. از برنج باریک، گوشت یخنی گوسفند، زردک ، کشمش، و خلال پسته و بادام تهیه می‌گردد.

کیچِیری قوروت: یکی از غذاهای مشهور ولایت هرات در غرب افغانستان است که اکثراً در زمستان پخته می‌شود. روز اول زمستان مردم صندلی و یا بخاری می‌گذارند و کچری قروت می‌پزند. در پُخت کچری قروت از برنج لک، قُروت و کوفته استفاده می‌شود.

انواع خورِش: خورش‌ها معمولاً ترکیبی از گوشت، سبزیجات خشک یا تازه و حبوباتی چون نخود و لوبیا هستند و قورمه (برگرفته از واژهٔ تُرکی قاوورماق) نامیده می‌شوند و معمولاً با نان یا پلو خورده می‌شوند. در برخی از چای‌خانه ها، نوعی خورش گوشت بنام چاینکی متداول است که در چاینک و بر روی ذغال طبخ می‌شود. انواع دیگر خوردنی ها:

هنگامه آواز خوان معروف افغانستان در شهر كابل چشم به جهان گشود. بیشتر آهنگ های هنگامه با احمد ولي شهرت بسزا دارد وبسياری از آهنگ هاي اين دوهنرمند محبوب در آرشيو راديو افغانستان موجود است و تاحال به نشر مي رسد.

هنگامه آواز خوانی است که در یک خانواده هنرمند بزرگ شد و پدر و مادر خواهر و خاله هایش همه آواز می خواندند و خواهرش آواز خوان معروف فرشته سما است که علاقه مندان زیادی دارد و اکثریت به آهنگ هایش گوش داده و او را دوست دارند.

هنگامه در یک مصاحبه تلویزیونی که از چینل تلویزیون آریا در امریکا به نشر رسیده گفته است از طفلویت آواز خوانی را آغاز کرد. او چنین گفته اش را بیان می نماید:همین که زهره کوچک را صدا می کردند تا آواز بخواند می آمدم  و آهنگ می خواندم . از این معلوم می شود هنگامه در خانواده اش زهره نام دارد و هنگامه اسم هنری او می باشد هنگامه در این مصاحبه اش گفته است که از سن ۱۲ سالگی به رادیو و تلویزیون آهنگ خوانده و در ابتدا آهنگ های استاد مهوش را باز خوانی می نمود تا اینکه با آهنگ های زیبای خودش به شهرت رسید.

وی در این مصاحبه اش گفت: از اینکه آواز گیرا و دلنشین استاد مهوش را دوست داشتم و دیگر اینکه استاد مهوش آواز خوان مشهور زمانش بود مرا علاقه مند ساخت تا بیشتر آهنگ های او را بخوانم .

هنگامه گفته است که  رفته رفته بعد از باز خوانی آهنگ های استاد مهوش راهش را یافته و اکنون هنگامه ای است که روش خاص خودش را دارد. هنگامه این مصاحبه اش را چنین ادامه  می دهد:

گفتنی شما به آواز خوانان عصر جدید در افغانستان چیست ؟

گفتنی من به آواز خوانان جوان اینست؛ کوشش کنند تا راه خود شان را بیابند و بصورت مسلکی وارد هنر موسیقی شوند. اگر چی اکنون بیشتر آواز خوانان جوان کاپی می خوانند و در افغانستان شیوه قسمی شده که با یک پارچه آهنگ کوشش می کنند تا به شهرت برسند و بعد از آن به بزنس آهنگ توجه می نمایند؛ اگر چی باز خوانی خوب است و من هم دوست دارم و خودم هم باز خوانی کرده ام؛ اماعقیده من اینست که هرگاه یک آواز خوان در عرصه موسیقی کلیپ می سازد؛باید  کوشش نماید تا آهنگ از خودش باشد و یک اثر هنری از خود بجا بگذارد و اگر کمپوز می گیرد کوشش کند برای آهنگ کمپوزیتور خوب را انتخاب نماید و همچنان شعری را که انتخاب می کند شعر خوب و پر مفهوم باشد.چون جوانان استند که هنر را نگه می دارند پس کوشش کنند خوب و خوبتر را انتخاب نمایند.قابل یادآوری است بسیاری از آهنگ های که تازه سروده شده واقعا قابل توصیف می باشند و آواز خوان آن روش بسیار خوبی را دنبال نموده و جایش را یافته است ؛زیرا هر چیز خوب بالاخره پس از سعی و تلاش جایش را می گیرد.

به عقیده من اگر یک هنرمندهر قدر در مسلک خود وارد باشد و دانش و معلومات کافی داشته باشد ؛بیشتر و زودتر به شهرت می رسند و موفق می باشد چی  در عرصه آواز خوانی باشد و یا نوازنده گی و یا هنر رسامی و یا کمره یا ایدتنگ زیرا هر کدام مکتب جداگانه اش را دارد ..

حامد تابعین را جمعه گذشته در منزلم ملاقات کردم .او مردی با اراده و پر تلاشی است. در جریان ملاقات یک ساعته با ایشان احساسی خوبی برایم رخ داد و خرسند از این شدم  که یک همشهری و همزبانم به عنوان یک انسان با احساس و پر عاطفه در فکر و تلاش خدمت به اطفال رنج دیده و مظلوم افغانستان است .

حامد تابعین عکاس ایرانی مقیم کانادا در سال ۲۰۱۲ پروژه ای را تحت عنوان «لبخند افغانستان» پروژه ای جهت یاد گیری فن عکاسی برای اطفال علاقه مند افغانستانی بصورت شخصی آغاز کرده است و پس از سفر به افغانستان ده ها عکس مستند را با خودش دارد.آقای تابعین در صدد اینست تا مجموعه ای از عکاسی های مستندش را از افغانستان در نقاط مختلف کانادا به نمایش بگذارد.او در استانه سال شمسی ۱۳۹۶ قصد سفر دوباره اش را به افغانستان دارد و  به حمایت و همکاری مجله هفته درمونتریال این پروژه را انجام می رساند.به امید موفقیت های بیشتر  این جوان با احساس و پرتلاش معلومات بیشتر را در باره این پروژه از گفتار خودش بخوانید:

آقای تابعین چی چیزی باعث گردید تا چنین پروژه را برای اطفال افغانستان آغاز کنید؟

تابعین: پروژه «لبخند افعانستان» سال های سال است که به عنوان یک شهروند با من همراه است.گرچه در آن سالها بیشتریک پروژه عاطفی و شخصی بود تا عکاسی. از همان سالهای نوجوانی و هم نشینی با همکلاسی های افعان در مدرسه و بعدتر در کار و زندگی،همیشه برایم سئوال بود که افغان هاچگونه مردمانی هستند..؟ آنان را انسان های سخت کوش و جان سختی در تلاش برای گذران زندگی و حتی در درس خواندن دیده بودم.نمونه آن دوست عزیزی است که علیرغم نپذیرفتنش در دانشگاه های ایران هم اکنون در آلمان دکترای ریاضی دارد و در دانشگاه مشغول تدریس می باشد. از طرفی من اخباری را  گاه و بیگاه از سرقت و آدم ربایی و قتل افغان ها خوانده یا شنیده بودم.همه اینها مرا وادار می کرد تا بخواهم بیشتر راجع به همسایگان خود بدانم. پس از سالها آرزو و پس از آنکه با دوربین آشنا شدم تصمیم گرفتم ؛تا کاری کنم که نه تنها خودم ببینم بلکه با ثبت تصاویری از زندگی مردمان آن دیار و بخصوص کودکان معصوم آن؛هم به آرزوی خود جامه عمل بپوشانم و هم رسانه ای باشم برای انتقال آنچه دیده ام به دیگران.

مردم شجاع و غیور افغانستان، تا هنوز هم به مناسبت های مختلف و بخصوص بمناسبت بزرگداشت از سالروز استرداد استقلال افغانستان ، نقش و نام  شخصيت بزرگ ملی و فداکار کشور ما را یعنی نامی که با استقلال افغانستان  پيوند گسست ناپذير دارد، اعليحضرت شاه امان الله غازی را گرامی می دارند. هيچ افغان چيز فهم، آزادی خواه و وطنپرستی پيدا نخواهد شد که از استقلال کشور ياد نمايد و همزمان با آن، به ياد غازی مرد نامدار اعليحضرت امان الله خان، محصل استقلال و رهبر وطنخواه و سر بکف افغان نيفتد و ياد آن مرحوم را گرامی ندارد و او را با تکریم و احترام عمیق به زبان نیاورد .

مقام والای اين شخصيت سياسی و رهبر وطنپرست افغان را، همين اکنون پس از گذشت بیشتر از نود سال بعداز حصول استقلال، ميتوان هنگام شنيدن خاطرات بزرگان و ريش سفيدان هموطن به وضاحت تمام درک کرد و به محبوبيت معنوی او در ميان ملت پی برد.

انديشمند افغان دکتور اسدالله حبيب در مقدمه رساله «دوره امانی» نوشته است: «در حالی که هرگز قصد بزرگداشت و آرايش رخدادها را ندارم ، نمی توانم فراموش نمايم که برای امير امان الله نيز نمونه های ستم و بيداد و معامله با انگليس وجود داشت و آن راه ها در تاريخ کشور ما کوبيده تر و هموارتر بود تا سنگلاخی که او برگزيد و سلطنت را برآن گذاشت.» دکتور حبيب می افزايد: « به نظرمن امير موصوف مانند اسلاف خويش همه مساعی را برای برانداختن رقبای سلطنت صرف ننمود، بلکه از حلقه حفظ قدرت برون جست و به کارهای بزرگی مانند استرداد استقلال ، ترقی و پيشرفت کشور ورشد علوم و فرهنگ و فراهم آوری رفاه مدنی معاصر برای مردم دست يازيد. اقدامات وی با عادت ديرينه جوامع شرقی برابر نبود و هم به چشم دول غربی غير عادی و خشن می آمد و شجاعت و عشق داغ او به پيروزی آرمانهايش بدون شک کينه انگيز بوده است.