کبوتر شعرم بسوی تو پرواز می کند
بالهایم به تارهای عشق تو بسته
و به نگاه های آتشین تو از دست رفته
در کوه های اسارت
قدمهایم تا ناماندگار تنهایی
به دلواپسی تو نقش می بندند
کیست در این میان
فقط من و تنهایی من
که به یادهای تو زنده
و با هر نفس ات وابسته
و به پیکر آزادی اش نرسیده
تا دست به دست تو
به افق آسمانها رفته دگر بر نگردم!
…
زنجیر ها را شکسته
دیوار ها را برداشته
کوه ها را پیموده
با گرگ های جنگل جنگیده
و دندان به دندان زامبی ها گذاشته
تا آزادی را از یک خاک به خاک دیگر
و با رنج سفر از قفس اسارت رهانده
با خود آورده و زنده شدم
چون که گویند:
زندگی در بنده گی شرمنده گی ست
هرکه آزاد نیست مرگش بهتر است
…
از پرچم آزادی غزل ساز کنم
با خون دلم نغمه و آواز کنم
جاوید به اهتزار باید باشم
با شور و نوای تو چو پرواز کنم
ن.ه
پادگانه
نویسنده این وبلاگ نرگس هاشمی استم , در یک فامیل روشنفکر در شهر کابل دیده به جهان گشودم ،دوره ابتداییه و لیسه را در لیسه سلطان رضیه کابل و دوره لیسانس را در پوهنحی زبان و ادبیات پوهنتون تعلیم و تربیه به درجه کدر به اتمام رسانیدم ، با آمدن حکومت سیاه طالبان مانند دیگر دختران افغان از ادامه تحصیل باز ماندم و راهی دیار هجرت به پاکستان گردیدم ، در آنجا افتخار مسلک معلمی را دریافت کردم ،برای دختران افغان مکتب و مرکز فرهنگی لسان انگلیسی و کمپیوتر ایجاد نمودم و با آمدن حکومت موقت دو باره به افغانستان عزیز برگشتم و در پهلوی ادامه تحصیل به مطبوعات افغانستان راه یافتم . نخستین چکیده ام را از طریق مجله کلید به نشر رساندم و کار ژورنالستی را با این مجله آغاز کردم ،با ایجاد مجله وزین مرسل به حیث ژورنالست و معاون مدیر مسوول ایفای وظیفه نمودم و با نشر مطالب اجتماعی ،سیاسی و فرهنگی از حقوق زنان افغان دفاع نموده و برعلیه ظلم و استبداد زمامداران و تفنگ بدستان جنگیده ام و همیشه مبارزه خواهم کرد با نوشتن داستانهای حقیقی زنان زندانی در افغانستان حقایق را برملا ساخته و خشونت علیه زنان را که در افغانستان حاکم است انعکاس داده ام ،برعلاوه با مجله زن و تجارت،موسسه انکشافی زنان افغان،رایزیننگ انترنشل در امریکا و کمیسیون انتخابات افغانستان در بخش مدیا کار کرده ام.