یکشنبه سوم دی ۱۴۰۲ - 21:57 - Nargis Hashimi -
درین فصل پر طراوت و پربار
گل های قرمز و فرش زمردین زمین
ستاره های سنگی را در آسمان وجودم
کاشته اند
طبیعت روال حقیقی را پیموده
ولی در باغ حوصله سیب ها تمام است
و مزه ترش و شیرین و می خوش را ندارند
فریاد نیلوفر در شهر مرتعش آدم خور ها
به گوش نمی رسد
هرکس پی کار و در غم روزی خود است
برای چیدن سیب ها
از باغ پر نیرنگ دنیا
به روی هر باغ و درخت، لبخند نمی زنم
شاید در ورای علف های هرز و هوس
قد برافراشته باشند
قدم های بی نفس گل
اراده خشک شدن را
به اندازه شعور کاذب حمل می کند
حالا تا سالهاست تاوان
بی همنفسی گل و
حاصل پوچ و خالی بودن
اراده را باید کشید.
نرگس هاشمی
پادگانه
نویسنده این وبلاگ نرگس هاشمی استم , در یک فامیل روشنفکر در شهر کابل دیده به جهان گشودم ،دوره ابتداییه و لیسه را در لیسه سلطان رضیه کابل و دوره لیسانس را در پوهنحی زبان و ادبیات پوهنتون تعلیم و تربیه به درجه کدر به اتمام رسانیدم ، با آمدن حکومت سیاه طالبان مانند دیگر دختران افغان از ادامه تحصیل باز ماندم و راهی دیار هجرت به پاکستان گردیدم ، در آنجا افتخار مسلک معلمی را دریافت کردم ،برای دختران افغان مکتب و مرکز فرهنگی لسان انگلیسی و کمپیوتر ایجاد نمودم و با آمدن حکومت موقت دو باره به افغانستان عزیز برگشتم و در پهلوی ادامه تحصیل به مطبوعات افغانستان راه یافتم . نخستین چکیده ام را از طریق مجله کلید به نشر رساندم و کار ژورنالستی را با این مجله آغاز کردم ،با ایجاد مجله وزین مرسل به حیث ژورنالست و معاون مدیر مسوول ایفای وظیفه نمودم و با نشر مطالب اجتماعی ،سیاسی و فرهنگی از حقوق زنان افغان دفاع نموده و برعلیه ظلم و استبداد زمامداران و تفنگ بدستان جنگیده ام و همیشه مبارزه خواهم کرد با نوشتن داستانهای حقیقی زنان زندانی در افغانستان حقایق را برملا ساخته و خشونت علیه زنان را که در افغانستان حاکم است انعکاس داده ام ،برعلاوه با مجله زن و تجارت،موسسه انکشافی زنان افغان،رایزیننگ انترنشل در امریکا و کمیسیون انتخابات افغانستان در بخش مدیا کار کرده ام.