یکشنبه سوم دی ۱۴۰۲ - 21:53 - Nargis Hashimi -
تر می شوم
در زیر بارانی که نیست
و
قدم می زنم
در خیابانی که نیست
با یاری خیالی سخن می زنم
و بر گیلاس گلی چای
میریزم
در گلدانی که نیست
گل نیلوفر و نرگس و مریم می گزارم
و دست می دهم به دستی که نیست
بر موبل طلایی می نشینم و به مهمانی که نیست
خوش آمدید گفته
و سال نو را مبارک میگویم
چقدر دروغ گو شده ام
با نیست ها هست چرا ؟
حقیقت:
فقط موج ها
با من همراه اند و قدم می زنند
کاش باران بداند
که به اندازه باران هیچ موجی
سیرابم نمی کند.
هیچ آرامشی لذت بخش تر از سکوت
و هیچ دستی گرمتر از دست برادری نیست .
نرگس «هاشمی»
در همسرایی با گروه زن،شعر آفرینش
و گروه پادگانه
نویسنده این وبلاگ نرگس هاشمی استم , در یک فامیل روشنفکر در شهر کابل دیده به جهان گشودم ،دوره ابتداییه و لیسه را در لیسه سلطان رضیه کابل و دوره لیسانس را در پوهنحی زبان و ادبیات پوهنتون تعلیم و تربیه به درجه کدر به اتمام رسانیدم ، با آمدن حکومت سیاه طالبان مانند دیگر دختران افغان از ادامه تحصیل باز ماندم و راهی دیار هجرت به پاکستان گردیدم ، در آنجا افتخار مسلک معلمی را دریافت کردم ،برای دختران افغان مکتب و مرکز فرهنگی لسان انگلیسی و کمپیوتر ایجاد نمودم و با آمدن حکومت موقت دو باره به افغانستان عزیز برگشتم و در پهلوی ادامه تحصیل به مطبوعات افغانستان راه یافتم . نخستین چکیده ام را از طریق مجله کلید به نشر رساندم و کار ژورنالستی را با این مجله آغاز کردم ،با ایجاد مجله وزین مرسل به حیث ژورنالست و معاون مدیر مسوول ایفای وظیفه نمودم و با نشر مطالب اجتماعی ،سیاسی و فرهنگی از حقوق زنان افغان دفاع نموده و برعلیه ظلم و استبداد زمامداران و تفنگ بدستان جنگیده ام و همیشه مبارزه خواهم کرد با نوشتن داستانهای حقیقی زنان زندانی در افغانستان حقایق را برملا ساخته و خشونت علیه زنان را که در افغانستان حاکم است انعکاس داده ام ،برعلاوه با مجله زن و تجارت،موسسه انکشافی زنان افغان،رایزیننگ انترنشل در امریکا و کمیسیون انتخابات افغانستان در بخش مدیا کار کرده ام.