یکشنبه سوم دی ۱۴۰۲ - 21:24 - Nargis Hashimi -
دلم زخمی تر از همیشه
سرخورده مثل باران
اشکم به روی دریا پیوسته موج طوفان
در انتظار مردن با قامت شکسته
از آسمان غربت در جستجوی درمان
هر سو که بینی درد است
هر جا صدای فریاد
گوش کری زمان را گویی که باد برده است
آن گه که دست خواهش کوتاه شود ز زلفت
آن روز، روز مرگ است
آغشته در تباهی
بنشسته در سیاهی
ظرف شکسته ای را کی می توان شفا داد
این چینی گرفته در تکیه گاه گریه
در واژه های جسمم هجای زندگی نیست
بر زیر خاک اندوه، خوابیده پیکر من
من خسته ام ز باران
من خسته ام ز طوفان
در سرنوشت تاریک، غرق خیال واهی
ای هم صدای دردم
ای اسم پر مسما
آغاز کن دوباره
آهنگ آشنا را .
نرگس هاشمی
پادگانه
نویسنده این وبلاگ نرگس هاشمی استم , در یک فامیل روشنفکر در شهر کابل دیده به جهان گشودم ،دوره ابتداییه و لیسه را در لیسه سلطان رضیه کابل و دوره لیسانس را در پوهنحی زبان و ادبیات پوهنتون تعلیم و تربیه به درجه کدر به اتمام رسانیدم ، با آمدن حکومت سیاه طالبان مانند دیگر دختران افغان از ادامه تحصیل باز ماندم و راهی دیار هجرت به پاکستان گردیدم ، در آنجا افتخار مسلک معلمی را دریافت کردم ،برای دختران افغان مکتب و مرکز فرهنگی لسان انگلیسی و کمپیوتر ایجاد نمودم و با آمدن حکومت موقت دو باره به افغانستان عزیز برگشتم و در پهلوی ادامه تحصیل به مطبوعات افغانستان راه یافتم . نخستین چکیده ام را از طریق مجله کلید به نشر رساندم و کار ژورنالستی را با این مجله آغاز کردم ،با ایجاد مجله وزین مرسل به حیث ژورنالست و معاون مدیر مسوول ایفای وظیفه نمودم و با نشر مطالب اجتماعی ،سیاسی و فرهنگی از حقوق زنان افغان دفاع نموده و برعلیه ظلم و استبداد زمامداران و تفنگ بدستان جنگیده ام و همیشه مبارزه خواهم کرد با نوشتن داستانهای حقیقی زنان زندانی در افغانستان حقایق را برملا ساخته و خشونت علیه زنان را که در افغانستان حاکم است انعکاس داده ام ،برعلاوه با مجله زن و تجارت،موسسه انکشافی زنان افغان،رایزیننگ انترنشل در امریکا و کمیسیون انتخابات افغانستان در بخش مدیا کار کرده ام.