اوج سماع

۱.مراسم تمنای آب

از آنجا که اساس معیشت و کشاورزی بر پایه آب است، بنابر این کم و یا زیاد بودن باران و آب مشکلاتی را ایجاد می‌کند. اگر باران کم ببارد و مردم ما  دچار کمبود آب شوند ،مراسم خاصی را به جای می‌‌آورندتا خداوند دعای آنها را مستجاب کرده وباران بفرستد.مراسمی که برای تمنای باران دارند به این شرح است: اهالی روستا ها همگی به مسجد یا میدان بزرگ روستا و یا خارج از روستا می‌‌روند دعا می‌کنند و یک گوشه‌ای از جلد قرآن مجید را باز کرده  یا منبر مسجد را به این نیت که باران بیاید، با گلاب می‌‌شویند. علاوه بر این مرسوم است که همه مردم شیر  برنج  درست کرده می‌‌خورند و مقداری از آن را با این باور که باران ببارد روی پشت بام می‌‌ریزند.

 .2مراسم باران خواهی

یکی از مراسم رایج به هنگام خشک سالی مراسم باران خواهی است. به این منظور ابتدا از اهالی محل مواد اولیه برای پخت شیر  برنج جمع آوری می‌شود ؛ در روز معین اهالی در مکان مقدسی مانند مسجد جمع می‌شوند و پس از پخت شیر برنج به وسیله زن‌های محل، مراسم دعا وروضه خوانی انجام می‌شود و از خداوند طلب باران می‌کنند. پس از صرف غذا  مراسم به پایان می‌‌رسد.از دیگر عقاید مردم ما در این زمینه، گذاشتن پایه منبر در آب و یا ریختن آب به روی فردی که  سید زاده باشد ، است.

.3 مراسم آفتاب خواهی

اگر بارندگی زیاد باشد برای اینکه باران خاتمه یابد ،نام هفت یا چهل کچل را بر کاغذ می‌‌نویسند و آن را در درختی   آویزان می‌کنند تا باد بخورد و باران قطع شود یا با خواندن دعا و نذورات مختلف از خداوند طلب آفتاب را  می‌کنند.
 در قبل اگر باران زیاد میبارید  و مانع فعالیت کشاورزی میشد ، زن‌های روستا به طور جمعی شعر زیر را می‌‌خواندند: باران کو، باران بی پایان کو، گندم که زیر خاکه، از تشنگی هلاکه، یا حضرت سلیمان، روز آفتاب و شب باران.
و  بچه‌های روستا قوطی‌های حلبی را به نخی می‌‌بستند  و دو سر نخ را می‌‌گرفتند  و در کوچه‌های محل راه میرفتند  و دسته جمعی شعر زیر را می‌‌خواندند:" قوطی قوطی آفتاب کن، یک مشت برنج را زیر آب کن ، ما بچه‌های گرگیم، از سرما میگریزیم ، یا قران، یا کتاب فردا میشه  آفتاب کن ."

 .4گرفتن مهتاب و آفتاب

گرفتگی آفتاب و مهتاب  را ظل (تاریکی) می‌‌نامند و معتقدند که اژدهایی جلوی آن را گرفته است در این حالت برای رهایی و برطرف شدن تاریکی از ماه به پشت بام‌ها می‌‌روند بر ظرف مسی می‌‌کوبند و با تفنگی تیراندازی می‌کنند. علاوه بر اینها نماز و ایات  آفتاب گرفتگی و مهتاب گرفتگی را می‌‌خوانند و دعا می‌کنند

. 5 مراسم گهواره بندی طفل

در بیشتر نقاط شهری و روستایی ما رسم بر این بود  که در دهمین روز تولد نوزاد عده‌ای از بستگان و آشنایان برای صرف نان دعوت میشدندو پس از صرف نان و چای و شیرینی مادر کلان کودک را در گهواره می‌بست و در بعضی مناطق اگر نوزاد فرزند اول میبود این وظیفه را مادر کلان  مادری به عهده می‌گرفت ، سپس دعوت شده ها  پولی به عنوان هدیه در گهواره طفل می‌‌گذاشتند.در بعضی از روستاها پس از خوابانیدن نوزاد در گهواره، بستگان طرف مادری نوزاد، روی گهواره  طفل شیرینی و یا نبات می‌‌شکستند و یا گهواره را چند بار به شدت تکان می‌‌دادند ، این کار به این دلیل انجام میشد که اگر در طول زندگی بین پدر و مادر نزاعی رخ میداد ، گوش طفل به سر و صدا عادت کرده باشد.