و در سال "389 هه " محمود گرفتاری اسماعیل را نیز به ابوالحارث سپرد و این آخرین ذکریست از ابوالحارث در اوراق تاریخ .
العتبی به سال 394 هه = 1003 م " ذکری از یک نفر به نام فریغون بن محمود دارد که محمود او را از بلخ به تعقیب آخرین شهزاده سامانی منتصر بحدود اندخو و مرو رود فرستاده بود ولی تحقیقی از احوال او در دست نیست .
اما شخص دیگر از این خاندان ابونصر احمد بن محمد ابوالحارث است که بقول محمد بن عبدالجبار العتبی و عبدالحی گردیزی والی گوزگانان بود و در سال " 398 هه 1007 م " در جنگ پل چرخیان بین قراخانیان و برادر محمود در قلب لشکر محمودی قیادت کردی و در سال "399 هه 1008 م " در جنگ بهیم نگر هند نیز با سلطان محمود همراه بود و بسال 410 هه 1010 م " از جهان رفت. بیهقی در حوادث سال 410 هه گوید که درهمین سال محمود به غور رفت ولی شهزادگان او مسعود ومحمد به عمر 14 سالگی در زمینداور به موافقت حسن نام فرزند امیر فریغون گوزگانان میزیستند. چون در این سال امیر ابوالحارث مرده بود بنابر آن حسن فرزند جوان او ازبطن دختر سبکتگین نامزد تاج و تخت گوزگانان بود ولی به یقین معلوم نیست که این حسن فرزند همان فریغون بن محمد بود یا فرزند ابونصر احمد اما میدانیم که سلطان محمود به قول العتبی و عوفی دختر امیرابونصر فریغونی را برای پسر خود محمد گرفت و سرزمین گوزگانان را به ابونصر باز داد و ابو محمد حسن بن مهران را به کفالت امور آن جا باوی مقرر کرد.گویا خطه ، گوزگانان در سال( 408 هه = 1017 م) پوره در تخت اقتدار مرکزی غزنویان آمده بود و ناصر خسرو قبادیانی در حالی که از فروشوکت محمودی ذکری دارد به این واقعه اشارت نماید و گوید:
کجاست آن که فریغونیان ز هیبت او
زدست خویش بدادند گوزگانان را
به این صورت دودمان فریغونیان شاهان محلی شمال غربی افغانستان بودند که به پرورش علوم و عدالت و نیکنامی شهرت داشتند و به دربار ایشان علما ونویسنده گان معروف خراسان پرورش یافته اند که ثعالبی در یتمة الدهر نام ایشان را به نیکی برده است و برخی از افراد این دودمان در عربی شاعر و نویسنده نیز بوده اند.
با دربار گوزگانان و آل فریغون ادبا و مورخان و شاعران نامی پیوستگی داشتند که از آن جمله نام بدیع الزمان همدانی متوفی 398 هجری صاحب مقامات و ابوالفتح بستی منشی و شاعر معروف عربی و فارسی متوفی حدود 400 هه و ابوبکر محمد بن عباس خوارزمی متوفی 383 هجری صاحب مفاتیح العلوم و مولف نامعلوم حدودالعالم حدود 372 هجری و ابونصر محمد بن عبدالجبار العتبی متوفی 427 هجری نویسنده ًتاریخ یمینی اند و همین مورخ آخر الذکر این خاندان را در علو همت چون فکر و در غزارت و سماجت چون جیحون می نویسد.
برگرفته شده از کتاب جغرافیای تاریخی افغانستان(پنجاه مقاله)
تالیف: پوهاند عبدالحی حبیبی
نویسنده این وبلاگ نرگس هاشمی استم , در یک فامیل روشنفکر در شهر کابل دیده به جهان گشودم ،دوره ابتداییه و لیسه را در لیسه سلطان رضیه کابل و دوره لیسانس را در پوهنحی زبان و ادبیات پوهنتون تعلیم و تربیه به درجه کدر به اتمام رسانیدم ، با آمدن حکومت سیاه طالبان مانند دیگر دختران افغان از ادامه تحصیل باز ماندم و راهی دیار هجرت به پاکستان گردیدم ، در آنجا افتخار مسلک معلمی را دریافت کردم ،برای دختران افغان مکتب و مرکز فرهنگی لسان انگلیسی و کمپیوتر ایجاد نمودم و با آمدن حکومت موقت دو باره به افغانستان عزیز برگشتم و در پهلوی ادامه تحصیل به مطبوعات افغانستان راه یافتم . نخستین چکیده ام را از طریق مجله کلید به نشر رساندم و کار ژورنالستی را با این مجله آغاز کردم ،با ایجاد مجله وزین مرسل به حیث ژورنالست و معاون مدیر مسوول ایفای وظیفه نمودم و با نشر مطالب اجتماعی ،سیاسی و فرهنگی از حقوق زنان افغان دفاع نموده و برعلیه ظلم و استبداد زمامداران و تفنگ بدستان جنگیده ام و همیشه مبارزه خواهم کرد با نوشتن داستانهای حقیقی زنان زندانی در افغانستان حقایق را برملا ساخته و خشونت علیه زنان را که در افغانستان حاکم است انعکاس داده ام ،برعلاوه با مجله زن و تجارت،موسسه انکشافی زنان افغان،رایزیننگ انترنشل در امریکا و کمیسیون انتخابات افغانستان در بخش مدیا کار کرده ام.