اوج سماع

گفتند : زن خورشيد است .گفتم بلي ،خورشيد است ولي گرمتر از خورشيد كه شب وروز جهان راگرم ميسازد .

گفتند: زن زنده گي است ،گفتم بلي زنده گي است و زنده گي بدون او مفهومي ندارد .

گفتند :زن جهان است .گفتم بلي جهان است كه با يك دستش گهواره و با دست ديگرش جهان را ميجنباند.

گفتند :زن نور است .گفتم بلي نور است ولي روشنتر از نور كه با نورش دنيا را روشن ميسازد و كانون خانواده را رونق ميبخشد.

گفتند:زن اميد است.گفتم بلي اميدي است پايدار كه خود همه اميد ها را برآورده ميسازد .

گفتند :زن گل است ،گفتم بلي.گلي است زيبا و قشنگ كه با وجودش فضا را دلاويز ومشام را معطر مينمايد.

گفتند :زن قدرت است .گفتم بلي قدرت است كه با قدرت ترين اشخاص دنيا را بدنيا آورده .

بالاخره گفتند زن مادر است ،گفتم بلي او مادر است و بهشت درقدوم مبارك او نهفته است .

به ياد روي تو دل در برم سوخت

شرار شعله ها پا تا سرم سوخت

چنان آتش بجان افتيد يارب

بهر پهلو فتادم بسترم سوخت

گشودم در هوايت بال و پر را

ندانستم چطوربال و پرم سوخت

بيك افسون چنان او بيخودم كرد

كه هستي و روان وپيكرم سوخت

فگندم در دو چشمش نرگس خويش

از آن برق دو چشمش باورم سوخت

عقرب 1382

با نبودن مریم احساس بی کسی میکنم ،فراق او مرا زرد و زار ساخته و نبودن او را تحمل ندارم ؛ عقده گلویم را میفشارد اما به این مقوله گیر افتاده ام که میگویند مرد ها نمیگریند  . کاش میتوانستم گریه کنم و با گریه عقده های بسته گلویم را باز نمایم .

 به یاد دارم آوانی را که دست به دست مریم داده و گدی گکهای تکه ای مریم  را شاه و عروس میساختیم و میگفتیم یکی از این گدی ها من استم و دیگرش تو .او هم لبخند کودکانه ای میزد و سر تکان میداد .

وقتی بزرگ شدیم با هم عهد بستیم که هیچ گاهی از هم جدا نشده و همسری هیچ کس دیگری را قبول نخواهیم کرد من مریم را از دل و جان دوست داشتم و او را یگانه الهه خوشبختی هایم میدانستم  و بدون همدیگر خورد و نوش نداشتیم .